สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
***ของขวัญฤดูกาล***
ถามสักคำ  เวลาเรายืนอยู่บนดอยสูง
คิดถึงอะไรกันบ้าง?
ลมหนาว  สายหมอก ภูผา  แสงแดดยามเช้า
น้ำตก  ดวงดาว  หรือคิดถึงใครสักคนที่อยู่ห่างจากเรา
หลายร้อยพันกิโมตร...หรือ..เธอว่ามากกว่านั้น
รู้สึกอย่างไร? เมื่อเวลาฝนพรำลงมา
และเราอยู่คนเดียวกลางป่าฝน
มองไปรอบๆหยดน้ำแสนล้านๆๆๆหยด
ยังทำหน้าที่ของมันต่อไปอย่างตั้งใจจริง
เรายื่นมือออกไป  ให้ฝนปะทะฝ่ามือทั้งสอง
แล้วเอาหยดน้ำบนฝ่ามือลูบหน้าและเส้นผม
ความเหงานั้นค่อยๆจางหาย
คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง..เรานับระลอกคลื่นที่ทยอยเข้ามาทีละลูก
ทีละสองสามลูกก่อน
คลื่นหายไปแต่ละคราวเมื่อทะเลถอยหลังลงจากหาด
มันจะดูดเอาเม็ดทรายหนึ่งกำมือกลับคืนสู่ทะเล
ของขวัญฤดูกาล แม้ไม่มีกระดาษสีสวยห่อไว้
ไม่มีโบว์ หรือ ริบบิ้นคาดกล่อง...
เราก็พร้อมรับของขวัญชิ้นหนึ่งนี้
ก่อนส่งต่อไปยังปลายทางถึงเธอและใครต่อใคร
ที่รักในมิตรภาพเช่นเดียวกับเรา
** แบมือออกมา
 
** นี่คือ...เม็ดทรายหนึ่งกำมือที่ว่า
** นี่คือ...หยดน้ำฝนที่คลายเหงา
**นี่คือ...หมอกหนาวหนาๆมาห่มให้เธอ
และ  นี่คือ  ของขวัญชิ้นเล็กๆที่มอบให้แก่กันตามสัมพันธภาพของเรา
---ฉานอยากให้เธอรู้ไว้นะว่าความห่วงใยฉันมีให้เธอเสมอนะตาบ๋อง---
- คิดถึงเพื่อนทุกๆคน
- คิดถึงนู๋นิว นู๋กิ๊บ นู๋อ้อ นู๋อ้อย
- คิดถึงน้องพี น้องกรีน น้องทรี
- คิดถึงปูน บาส เขต เต๋า วัด แบง แนน แนท เบียร์ อิ้ง เก๋ มากมาย
- คิดถึงเจ๊มิวคนสวย คิดถึงนายน้ำด้วยนะอิอิ
- คิดถึงตาบ๋องกว่าเค้าเลย
ฝากไดเจ๊มิวหน่ยนะคร้า คายว่างก้อเข้าไปเม้นได้นะ http://brazen.storythai.com
นู๋อิ้งน่าฮัก
